Plan rozkroju· 3 min czytania
Szerokość rzazu piły: jak ją uwzględnić, żeby przy wielu cięciach nie brakowało centymetrów
Każde cięcie zabiera 1 do 3 mm drewna. Na przykładzie 44 krótkich kawałków pokazujemy, kiedy rzaz kosztuje całą łatę więcej i jak go doliczyć w planie.
Rysujesz na łacie jedenaście kawałków po 270 mm, zaczynasz ciąć — a ostatni kawałek jest za krótki. To nie wina miarki. Każde cięcie zamienia w trociny pasek drewna szeroki jak zęby piły. Ten pasek to rzaz (po angielsku kerf), a przy wielu krótkich kawałkach zbiera się z niego kilka centymetrów.
Ile zabiera jedno cięcie
- Piła japońska (ryoba) — producenci podają szerokość rzazu około 0,7–0,8 mm.
- Cienka tarcza do ręcznej pilarki tarczowej — na przykład 1,5–1,6 mm według danych producenta.
- Zwykłe tarcze — mniej więcej do 3,2 mm, zależnie od typu tarczy.
- Tarcza do cięcia do szlifierki kątowej — grubość jest nadrukowana na tarczy (np. 1 mm); rzaz nie będzie węższy.
Dokładną wartość znajdziesz w danych technicznych tarczy. Jeszcze pewniej jest zrobić próbne cięcie w ścinku i zmierzyć je suwmiarką.
Przykład: 44 kawałki po 270 mm
Potrzebujesz 44 jednakowych kawałków po 270 mm, na przykład poprzeczek na ruszt pod donice. Łaty mają 3 000 mm, a z każdej na początku odcinasz 5 mm na wyrównanie. Ile łat kupić?
Bez rzazu to prosta matematyka: 11 × 270 = 2 970 mm, czyli z jednej łaty jest 11 kawałków, a 44 kawałki dają dokładnie 4 łaty. Jedenaście kawałków oznacza jednak 10 cięć między nimi. Razem z wyrównaniem potrzebujesz:
| Szerokość rzazu | Długość na 11 kawałków | Kawałków z łaty | Kupić | Odpad |
|---|---|---|---|---|
| 1 mm | 2 985 mm | 11 | 4 łaty | 1% |
| 2 mm | 2 995 mm | 11 | 4 łaty | 1% |
| 3 mm | 3 005 mm | 10 | 5 łat | 20,8% |
| 4 mm | – | 10 | 5 łat | 20,8% |
Przy 3 mm do jedenastego kawałka brakuje 5 mm. Z każdej łaty jest więc tylko 10 kawałków, a na 44 kawałki trzeba 5 łat zamiast 4. Z piątej łaty wykorzystasz tylko 4 kawałki i zostanie z niej ścinek 1 903 mm. Odpad skacze z 1% do 20,8%.
Uwaga także na 2 mm: jedenaście kawałków się zmieści, ale na końcu zostają tylko 3 mm. Wystarczy, że łata będzie odrobinę krótsza albo cięcie trochę krzywe, i ostatni kawałek nie wyjdzie. Zapas kilku milimetrów na łatę jest w praktyce rozsądny.
Plan rozkrojuOtwórz ten przykład w planie rozkrojuDlaczego „brakuje centymetrów”
Częsty błąd to narysowanie wszystkich kawałków naraz od początku łaty — 270, 540, 810 mm i dalej — i cięcie dokładnie po linii. Każde cięcie zabiera wtedy połowę szerokości z kawałka przed linią i połowę z kawałka za nią, więc każdy kawałek jest krótszy o szerokość rzazu. Przy 3 mm to 3 mm na kawałek, na 44 kawałkach razem 132 mm drewna, które „zaplanowałeś” w kawałkach.
Jak ciąć, żeby kawałki pasowały
- 1Odmierzaj i rysuj zawsze tylko jeden kawałek od świeżo uciętego końca.
- 2Piła idzie po stronie odpadu — linia zostaje na kawałku.
- 3Przy serii jednakowych kawałków ustaw ogranicznik na ukośnicy, wtedy już nie mierzysz.
- 4Do kalkulatora wpisz rzeczywistą szerokość rzazu swojej tarczy, nie szacunek.
Kalkulator dolicza rzaz między każdymi dwoma kawałkami i także przed ścinkiem na końcu łaty, a cięcie wyrównujące tylko raz, na jej początku. Ścinki, które pokazuje, to więc długości, które naprawdę zostaną ci w ręce.
Porady z warsztatu
- Im krótsze kawałki, tym więcej cięć i tym bardziej liczy się rzaz. Przy dwóch długich kawałkach to prawie bez znaczenia, przy czterdziestu krótkich już nie.
- Jeśli do kolejnego kawałka brakuje ci kilku milimetrów, spróbuj skrócić kawałki o 1–2 mm albo pominąć cięcie wyrównujące, jeśli koniec łaty jest prosty i nieuszkodzony.
- Ścinki dłuższe niż 250 mm odłóż — z piątej łaty zostanie ich aż nadto na kolejną robotę.